Pieter de Hooch je rođen u Rotterdamu 1629. Ovaj sin zidara svoje prve slikarske vještine sticao je pod Ludolphom de Jonghom u Roterdamu, potom kod Nicolaesa Pietersza Berchema u Haarlemu, koji su bili poznati kao vroedschap  (hol. mudraci).

Njegova karijera slikara razvijala se iznimno sporo.

1650. godine radio je kao slikar i pomoćnik trgovca odjeće i kolekcionara umjetnina u Rotterdamu s kim je često putovao u Leiden, Hag i Delft. Naime, za slikare tog vremena bilo je sasvim uobičajeno da imaju dodatno zanimanje jer slikarstvo nije osiguravalo egzistenciju.

1655. godine registrirao se pri udruženju umjetnika Lukas u Delftu koji je izrodio i druga velika imena poput Jana Vermeera.

1677. godine se seli u Amsterdam gdje ostaje do kraja života.

Ipak, najplodnije godine njegove karijere slikara vežu se za Delft. Pod uticajem Vermeera i Rembrandtovog učenika Carela Fabritiusa, slikao je idilične prizore iz holandskih domaćinstava i porodičnog života, tzv. kamergezichten (hol. pogled u sobu).  

Muzička zabava u dvorištu

Mir i sklad svakodnevnog života buržoazije tema je većine njegovih najpoznatijih djela. Poput Vermeera, de Hooch je slikao enterijere; otvarao je vrata dvorišta, vrtova i soba holandskih porodica i otkrivao tadašnji način života. Navodno je bio inspiriran radom Hendrika Sorgha, kolege slikara iz Rotterdama, poznatom po vještini organiziranja figura u prostoru.

Dvorište kuće u Delftu

De Hoochova djela pomalo podsjećaju na mrtvu prirodu – likovi obasjani blagom svjetlošću kao da su na trenutak zastali u vremenu. Za razliku od Vermeera, de Hooch pretežno koristi toplije i mekše boje.

Žena pije s dva muškarca

Međutim, jedna sličnost sa Vermeerom je u elegantno finiširanim malim slikama sa izvanrednim kompozicijama koje i danas zadivljuju umjetnike i poklonike slikarstva.

Igrači karata u osunčanoj sobi

Kako postaje poznatiji, više se kreće u visokom društvu pa se tako i na njegovim platnima sve više pojavljuje luksuz bogatih enterijera. Boje postaju hladnije, tamnije a renderiranje počinje gubiti preciznost karakterističnu za holandsko ‘žanrovsko slikarstvo, i postaje sirovije i ‘tvrđe’.

Njegovo posljednje zabilježeno djelo datira iz 1684. godine. Mjesto i vrijeme njegove smrti do danas ostaju nepoznati historičarima, kao i većina detalja iz njegovog života.